چگونه تصمیم گیری های نیرویی انجام می شود و تاکتیک های کنترل شده ارزیابی می شوند
در حرفه های عدالت کیفری ، شاید هیچ حوزۀ دیگری یا اقدام، نظارت عمومی را بروز نمی دهد، و گاهی اوقات، از استفاده از زور، جرأت می کند. افسران اجرای قانون و اصلاحات لزوما مجاز به استفاده از اشکال مختلف کنترل فیزیکی برای انجام کار خود نیستند. با این حال، شرایط، سطح و درجه ای که این نیرو استفاده می شود، اغلب موضوع بحث جدی است.
تاریخ اجرای قانون و استفاده از نیروی
اگر چه ایده اجرای قانون دارای تاریخچه طولانی است ، در حقیقت نظارت پلیس مدرن، همانطور که می دانیم این یک موسسه اجتماعی نسبتا جدید است.
تاریخ نیروی پلیس حرفه ای کمتر از دو قرن است.
پیش از تاسیس سازمان های انتظامی دائمی، نگرانی های زیادی در مورد اعطای قدرت و اقتدار به آنچه که از آن می ترسید، تبدیل به یک نیروی اشغالگر می شد، و در نتیجه، همواره سطح بی اعتمادی بین جامعه به طور کلی و کسانی که که متهم به خدمت و محافظت از آنها شده است. اگرچه در صورت لزوم مجوز استفاده از زور به آنها داده شده است، اما عموم مردم از سوءاستفاده از این قدرت در مدت طولانی مراقب هستند.
با این وجود، در دوران خشن تر و عمیق تر، تاکتیک های خشن تر و شبیه تر شد. افسران در حال حاضر هیچ گزینه نیرویی در اختیار ندارند و جامعه نیز همان گونه که در حال حاضر به نظر می رسد عذاب سختی برای عدالت سختی ندارد.
تغییر زمان، تغییر دماسنج
هرچند جامعه پیشرفت و تکامل یافته است، بنابراین نگرش عمومی نسبت به جرایم و مجازات، و نیز اجرای قانون و تاکتیک های پلیس دارد.
در طول زمان، مردم نسبت به نیروی بی رحمانه خواستار پاسخ های خفیف و سنجیده تر نسبت به جنایت شدند.
افزایش بازرسی
این در تاریخ اخیر با گسترش فناوری های ویدئویی و عکاسی، ابتدا بر روی تلویزیون و سپس در اینترنت تأکید شده است. از رادنی کینگ و ماروین اندرسون تا اندرو "آیا من را دوست ندارید، برادر" مایر و آخرین ویدئو پلیس یوتیوب پلیس، افسران اجرای قانون و اصلاحات متوجه شده اند که مردم تماشا می کنند که چه کار می کنند و چگونه انجام می دهند ، و آنها به هیچ وجه نمی ترسند صدای ناراحتی خود را بشنوند.
بررسی دقیق، راه بسیار خوبی برای نگه داشتن افسران صادق و افشای کسانی است که نمی خواهند. در پاسخ به افزایش توجه، پلیس، افسران اصلاحی و سایر جرم شناسان و متخصصان عدالت کیفری پیشرفت هایی را در سیاست ها و تکنولوژی ها ایجاد کرده اند. علاوه بر این، دادگاه ها و استانداردهای عدالت کیفری و کمیسیون های POST دستورالعمل هایی برای کمک به افسران در تصمیم گیری صحیح در مورد زمان و نحوه استفاده از زور معرفی کرده اند.
قطع در گفتمان
علی رغم این تکامل در تاکتیک های پلیس و تکنولوژی، بین آنچه که عموم مردم می بینند، انتظار و درک در مورد آموزش و پرورش قانون، اهداف و شیوه های اجرای قانون و نحوه آموزش و پرورش افسران پلیس و اصلاحات برای پاسخ دادن به استفاده از شرایط کنترل وجود دارد هنوز هم وجود دارد.
هدف از اجرای قانون در استفاده از کنترل
اغلب، هنگامی که اعضای عمومی از استفاده افسر از نیرو استفاده می کنند، ابتدا سوال می کنند که آیا لازم است که نیروی لازم باشد. به همین ترتیب، دادگاه ها برای اولین بار تمرکز خود را بر این می دارند که آیا هیچ نیرویی قبل از بروز موضوع بیش از حد نیروی توجیه نگردیده است یا خیر.
برای این که به درستی به این سوال نگاه کنیم، ابتدا باید هدف نهایی افسران را هنگامی که نیرویی را اعمال می کنند، درک کنیم.
به طور کلی، هدف این است که دستگیری و ایجاد یک وضعیت بالقوه خطرناک را به عنوان نتیجه سریع و صلح آمیز که ممکن است بدون آسیب رساندن افسر و یا افراد بی گناه عمومی.
بدیهی است، نتیجه مطلوب برای یک موضوع مقاومت خواهد بود که اجازه می دهد خود را به صورت مسالمت آمیز دستگیر کند. با این وجود، هنگامی که این اتفاق رخ ندهد، افسران باید تصمیم سریع و یکسانی را اتخاذ کنند که آیا نیروی کار را به کار بگیرد و یا فقط نیروی کار را بکار گیرد. در طول فرآیند تصمیم گیری، رفاه مظنون اغلب یک نگرانی ثانوی است.
معقول بودن هدف
از آنجا که این تصمیمات باید به سرعت انجام شود، افسران ممکن است تمام اطلاعات مربوط به سطح تهدید یک موضوع را قبل از اینکه احساس کنند که باید اقدام کنند، ندارد. در گراهام و کانور، دیوان عالی ایالات متحده "استاندارد معقولیت عینی" را برای تعیین اینکه آیا توجیه شده است یا خیر، تعیین کرد.
معقول بودن هدف به سادگی می پرسد آیا یک فرد معقول با آموزش، دانش و تجربه مشابه می تواند تحت شرایط مشابهی عمل کند. در این تصمیم گیری، سه عامل اعمال می شود: موضوع موضوع تهدید فوری، شدت جرم و جنایت، و یا اینکه موضوع در حال تلاش برای فرار از مقاومت در برابر اقدامات دستگیری است یا خیر، اعمال می شود. بدیهی است که به اصطلاح "عوامل گراهام" مسئله این است که آیا افسر موظف به اجرای اختیارات دستگیری خود است یا خیر.
مهمتر از همه، استاندارد معقول هدف، رسمیت می یابد که افسران باید سریع فکر کنند و سریع عمل کنند. در این شرایط، حقایق موجود در افسر در آن زمان او تصمیم خود را برای استفاده از نیرو انجام داد، چیزی است که افسر به آن محاکمه می شود، در مقایسه با چیزی که ممکن است بعد از این واقعیت اتفاق بیفتد.
به عنوان مثال، اگر یک افسر یک سوژه را که او را تهدید می کند و با اسلحه به او نشان می دهد، شلیک می کند مهم نیست که بعدا معلوم شود که اسلحه بارگیری نشده است. اگر افسر می تواند بیان کند که در زمان وقوع حادثه، او معتقد بود که زندگی او یا زندگی فرد دیگری در معرض خطر است، پس او در استفاده از نیروی مرگبار موجه خواهد بود.
فقط حقایق
اگر یک افسر بعد از این واقعیت متوجه شود که آنچه که او به عنوان یک سلاح در نظر گرفت، در واقع یک اسلحه اسباب بازی، یک تلفن همراه یا حتی یک کیف پول بود، استانداردی که قضیه آن قضاوت خواهد شد، از آنچه افسر در آن زمان می دانست، می آید. افسران نیاز ندارند، و اغلب اوقات نمیتوانند بجنگند، منتظر بمانند تا یک موضوع را بکشند و یا آنها را قبل از واکنش نشان دهند. در عوض، آنها باید کلیه شرایط را وزن کنند و بر اساس حقایق موجود در حال حاضر تصمیم بگیرند.
انتخاب های منطقی
استاندارد معقول بودن هدف نیز می گوید که افسران لزوما محدود به کمترین مقدار نیروی ممکن نیست. در عوض، افسران خواستار استفاده از تنها نیرویی می شوند که در محدوده آنچه ممکن است منطقی در نظر گرفته شود. این یک تمایز مهم برای ایجاد است زیرا، به عنوان هر افسر می داند، در اکثر اوقات طیف وسیعی از گزینه های نیروی موجود وجود دارد، که هر کدام ممکن است یک پاسخ مناسب باشد.
به عنوان مثال، اگر یک موضوع در حال مبارزه و مقاومت در برابر دستگیری باشد، افسر ممکن است از اسپری فلفل، یک دستگاه کنترل الکترونیکی یا تکنیک های کنترل دستکاری مانند دستکاری مشترک برای دستیابی به انطباق استفاده کند. هر یک از این انتخاب ها ممکن است منطقی باشد، هرچند ممکن است عموم مردم ممکن است اسپری چاشنی یا فلفل را به عنوان تهاجمی تر و کمتر مورد نیاز از دست دادن درک کنند. پس از آن، اقدام افسر بر اساس آنچه که او می تواند انجام داده متفاوت است برآورد نشده است، اما بر اساس آنچه که ممکن است منطقی در نظر گرفته شود، ارزیابی می شود.
قضاوت وضعیت های نیروی مرگبار
این استاندارد هنگامی که با استفاده از نیروهای مرگبار توسط افسران پلیس بررسی می شود، بسیار مهم می شود. به طور کلی، افسران در آکادمی پلیس تدریس می شوند تا نیروی مرگبار را با نیروی مرگبار مواجه سازند. آنها آموزش داده می شوند و با تکنیک ها و تاکتیک ها اطمینان حاصل می شود که آنها در انتهای تغییرات خود را به خانه می برند و آموزش های طولانی مدت در استفاده از سلاح گرم را انجام می دهند.
مهم این است که در مورد استفاده از نیروی مرگبار توسط افسران، تشخیص دهید که نتیجه مورد انتظار یک اقدام موضوعی نباید مرگ باشد. در عوض، نیروی مرگبار به عنوان اقداماتی است که احتمالا موجب مرگ یا آسیب شدید جسمانی می شود، که می تواند شامل نابودی دائمی بدون ایجاد مرگ باشد.
نوع سلاح استفاده شده یکی از عوامل مهم در تصمیم افسر برای استفاده از نیروی مرگبار است، اما این تنها عامل نیست. به یک افسر پلیس، نیروی مرگبار نیروی مرگبار است، این که آیا موضوع دارای چاقو، تبر، تفنگ و حتی یک خفاش بیس بال است. همه اینها پتانسیل زندگی را دارند یا باعث آسیب شدید بدن می شوند. در عوض، در استخدام نیروی مرگبار، افسران باید بتوانند بیان کنند که مشکوک دارای توانایی، فرصت و قصد قابل قبول برای انجام اقداماتی است که احتمالا موجب مرگ یا آسیب شدید بدنی می شود.
تصمیمات موجه
اگرچه برای افسران انتظامی و افسران اصلاحی اهمیت دارد، این استاندارد اغلب ناشی از آشفتگی عمومی در هنگام استفاده از نیروی پلیس است. به عنوان مثال یک افسر ممکن است یک مظنون را که یک چاقو دارد نگه دارد. بعضی از اعضای عمومی ممکن است با تصمیم افسر مخالف باشند، و پیشنهاد می دهند که او باید از یک سلاح غیر مرگبار مانند چاق کننده برای خلع سلاح استفاده کند.
در حالی که ممکن است یکی از گزینه های ممکن در دسترس باشد ممکن است یکی از گزینه های مهم در دسترس نباشد، احتمالا ممکن است منطقی تر از آن باشد، و احتمالا ممکن است یکی از گزینه های نیروی معقول باشد و بنابراین با توجه به این واقعیت است که چاقوی کاملا قادر به ایجاد مرگ و یا آسیب های جسمی بزرگ، افسر بسیار محتاطانه در استفاده از نیروی مرگبار موجه است.
افسر و عوامل موضوع
یکی دیگر از اهمیت مهم در ارزیابی استفاده افسر از نیروها، افسر خود در مقایسه با موضوع مورد نظر است. یک افسر 5'2 "و 100 پوند ممکن است توجیه شود که نیروی بیشتری را در مقابل یک سوژه که 6/2" 250 پوند است، محاسبه کند، در حالی که یک افسر بلندپایه، سنگین تر و احتمالا قوی تر در شرایط مشابه است.
استفاده از نیروی پیچیده تر از اول به نظر می رسد
همه اینها نشان می دهد که استفاده از نیرو با اصلاحات و افسران پلیس اغلب بسیار پیچیده تر از یک خبر واحد هستند و یا ویدئو های اینترنتی ممکن است در ابتدا آنها را ظاهر کند. شغل های مربوط به اجرای قانون شناخته شده هستند که مشاغل ذاتا خطرناک هستند و افسران اغلب در موقعیت هایی قرار می گیرند که از آنها خواسته شده است که زندگی مجازی و تصمیم گیری در مورد مرگ انجام شود.
در حالی که کاملا درست و مناسب است برای ارزیابی و بررسی اقدامات پلیس، به خصوص زمانی که آنها تکنیک های کنترل را استفاده می کنند، بسیار مهم است که محکومیت قضاوت را تا زمانی که تمام واقعیت هایی که منجر به حادثه می شوند شناخته شوند. مهم است که این تصمیمات را فقط بر اساس حقایق که توسط مأمور در زمان حادثه شناخته شده یا تصور می شود، محکوم کنید، در مقایسه با واقعیت هایی که ممکن است بعد از این واقعه مشخص شود.
اجرای قانون صدا نیاز به قضاوت صحیح دارد
به همین ترتیب، برای افسران مهم است که در تعیین اینکه آیا نیروی کار و یا دقیقا چه نیرویی برای استفاده استفاده می شود، از قضاوت صحیح و مستدل برخوردار باشد. عموم مردم عموما مأموران اجرای قانون را به یک استاندارد اخلاقی بالا میبرند . پس از آن، افسران باید از این استاندارد پیروی کنند و همیشه در جهت حفاظت از زندگی و اموال عمل کنند و در عین حال حفظ و محافظت از حقوق بیگناهان باشند.